IU ADMIRINDA SONGHO

 

IU ADMIRINDA SONGHO

 

Sidado en mia dormchambro, dum la nokto, mi profunde meditas, kiel chiam, mi portis la penson al la lokoj plej malproksimaj kaj nekonataj je mi en chiu tiu vivo, sed ke mensa kaj spirite sen problemoj mi povas atingi. – Mi vizitis belan kaj majestan Planedon. Tie mi trovis krejtarojn mirindajn kaj simpatiajn, kaj chiam kontentaj. Kiam ili vidis ke mi estas el iu nekonata Planedo, tiam ili chion faris por min plezuri, tiel por plachi kaj kontentigi mi. La estuloj el chi tiu Planedo estas plej malgranda al ni. Iliaj haroj estas helaj bluoj. La vizaghoj estas iomete longigitaj, la okuloj estas brunbrilaj. La nazoj estas malgranda, sed kun grandaj naztruoj, kiuj eblas ilin malsekigi bone la oksigenon. La bushoj esta malgrandaj, sed kun lipoj iom dikaj, La oreloj estas longaj kaj akutaj. La kapoj estas rondigitaj kaj belaj. La brustoj el viroj estas normalaj, La sinoj el virinoj estas rondaj sed grandaj, kaj belaj kaj invitaj. Niaj komunikadoj estis farataj tra gestoj, kiuj permesas al ni havi tre bonajn komunikadojn. Ili faris al mi bonan akcepton, kaj ili faris al mi grandan feston, kiu me ne povos neniam forgesi. Ili metis al mi che la kapo el iu granda kaj rektangula tablo. Antauh mi sidighis frauhlionoj el io ekstraordinara beleco, kaj en cia flanko ankauh ili metis belajn kaj charmajn virgilinojn, havanta longajn kombitojn. Che la tablo mi pensas ke devus havi pli ol ducent personojn, kaj chiuj ili bone vestitaj, simpatiaj kaj chiam ridentataj, kaj tio vere charmis min treege. Tiuj personoj admiris min nekalkuleble, kaj chiam ili direktis al mi varmajn ridetojn. En chiuj anguloj el la salono trovighis potoj havanta belajn kaj aromajn florojn, kaj reale ili charmas min mirinde. Chirkauh unu horo post la mangho, mi al ili kore dankis, kaj mi diris al ili ke mi nun devu reveni al mia Planedo, konata kielTero, kaj ke mi volas ankauh scii la nomom el ilia Planedo. Senprokraste ili respondis al mi unisone: FANTACHOKADO. – Kiam mi komunikis al ili ke alvenis la horo ke mi devu lasi ilin, tiuokaze ili chiuj malghojis, kaj la belaj knabinoj komencis plori, kaj du el ili diris al mi ke chiuj loghantoj ne lasos min foriri la FANTACHUKADO, char ili chiuj volas ke mi restu kun ili por chiam, kaj ke ili chiuj decidis elekti min kiel Reghon el la FANTACHUKADO. Kiam ili metis min belan kaj oran kronon sur la kapon, el iu nepriskridebla beleco, mi vekighis. Kaj tiam mi sentis ke mi montris larghajn ridetojn, kaj varmaj larmoj elfluigis che mia ridenta vizagho.

                                                                      

                                                                           *   *   *   *   *

 Karaj gelegantoj, antauh chi tiu songho, mi vere neniam forgesos ghin, kaj ciam mi volas havi similajn songhojn. Kaj kial ne ?

Nun mi lasas vin, kaj ghis la proksima fojo. Ghis revido!  Sincere al vi,  ZORGATO DE LA MUZOJ.

Laisser un commentaire